Per Steinar Runde

Alder: 71
  RSS

Om Per Steinar

Lækjar i Herøy 1977-2008. Utanom yrket interessert i m.a. sjakk, historie, samfunnsspørsmål og kulturdebatt.

Følgere

IS-mødrene og barna deira

Publisert rundt 1 måned siden

Det finst få IS-barn med tilknyting til Noreg, og endå færre att i Al-Hawl, men sviket til mødrene deira er langt verre enn det tyskarjentene stod for under krigen.

            Mødrene til 'tyskarbarna' fall ikkje for nazismen, men forelska seg i tyske soldatar stasjonerte i Noreg. Mødrene til 'IS-barna' reiste derimot til Syria for å slutte seg til Islamsk Stat. I høve til folketalet vårt, særleg talet på muslimske innvandrarar, var det mange som fór, truleg 0,5% av muslimske menn i 20-åra. Men kvinnene som reiste, var få, og dei har heller ikkje fått mange barn, i høgda 35-40 til saman, i følgje NTB/PST. Men berre halvparten av desse er til no gjort greie for, dvs registrerte i Al-Hawl (Hol)-leiren på grensa til Irak.

            Men det er ikkje mange 'IS-barn' att i leiren. Sju foreldrelause barn vart henta av morfar sin, som er svensk statsborgar, og barnevernet i Sverige har overteke ansvaret for dei. I juni kom også fem barn utan omsorgspersonar til Noreg. Deira afrikanske far var død og den norske mora sakna. I leiren er det også  tre barn som er fødde i Noreg, men har russisk statsborgarskap. Russland tek i mot både 'IS-barn' og mødrene deira, men med den spesielle ordninga at mødrene skal i fengsel, men først etter at yngste barnet har blitt 14 år!

           Dei to somaliske søstrene, som Åsne Seierstad skreiv om, har fått tre barn. I boka hennar, "To søstre", kan vi lese at mor deira har leigt eit stort hus i Mogadishu, der ho no bur saman med storfamilien. Unntaket er ektemannen, som må hente livsgrunnlaget til alle frå NAV i Bærum.

            Endå meir spesiell er historia til dei to resterande 'IS-mødrene', som begge på islamsk vis samstundes var gift med jihadisten Bastian Vasques. Den eine er Aisha Shezadi, som finansiert av Norsk faglitterær forfattarforening og Foreningen !les for få år sidan reiste rundt på skular i Noreg for å fremje bruken av ansiktsdekkjande klede som nikab eller  heildekkjande burka! Tidlegare redaktør i Ny Tid, no debattredaktør i Dagbladet, Martine Aurdal, kallar i dag dette for "absurd naivitet", men ho leidde i 2011 sjølv lanseringa av ei bok der Aisha var ein av skribentane.

            Aisha er også kjend som kone nr to til den profilerte islamisten Arfan Bhatti, som før dét var kjærast med Karianne Solbrække, den gong leiar for kriminaljournalistikken i TV2! Eit slikt forhold til ein yrkeskriminell har ikkje hindra Solbrække i å nå toppen som nyheitsredaktør i same kanal.

            Det kortvarige 'ekteskapet' med Bhatti gav Aisha ein son, men han fekk ein tragisk lagnad. I Syria vart Aisha nemleg andrekona også til Vasques, som i følgje Åsne Seierstad slo i hel småguten hennar medan ho sjølv måtte stå bak ei låst dør og høyre skrika. Då hadde Aisha fått nok av Vasques, men ikkje av IS. Ho fann seg ein annan krigar og har med han ei jente på 2-3 år. Vasques har seinare blitt drepen, men førstekona hans, som er norsk statsborgar, har to barn, ei jente på to og ein gut på fire år. Denne guten, son til Vasques, har ein alvorleg lungesjukdom, av lege i Syria diagnostisert som cystisk fibrose.

            Småbarn er alltid uskuldige (offer), og sjuke må få hjelp, medan vaksne må stå til ansvar for vala dei har teke. Å gjere dette utan å skilje barna frå mor, er vanskeleg, iallfall viss mødrene blir dømde til fengselsstraff. Men å ta barn frå foreldra har barnevernet i Noreg gjort i mange år, som oftast for langt mindre forsøming enn oppvekst blant ekstremt valdelege terroristar. Haldningar er likevel ikkje biologisk arvelege, men ein  må ha i tankane at dei kan vere det sosialt.

Gå til innlegget

Vårt Land har vore positiv til innvandring frå muslimske land i alle år. Difor er dei medansvarlege for auka terrorfare og væpna politi i gatene på 17. mai

Alle synest det er tragisk med betongelement langs hovudgatene i europeiske storbyar. Men sjølv ikkje desse klossane kan sikre barnetoget mot terror på 17. mai, nasjonal- og fridomsdagen vår. Nei, sidegatene til Karl Johan må i tillegg stengjast med parkerte bussar, og politiet både i Oslo og andre byar må væpne seg. Også Vårt Land synest dette er leitt.

Men avisa uttrykte 24. april ei sær oppfatning om kvar trugsmålet kjem frå og kven som er mest utsette:

"Men faktisk er muslimer aller mest utsatt for ytterliggående islamistisk terror. I Norge er det imidlertid høyreradikale krefter som står bak den største  andelen av terror og drap. Vi må derfor jobbe aktivt mot den  polariseringen, terroren og hatet de ytterliggående gruppene på begge  sider står for."

Slik stod det i leiarartikkelen, skriven etter terroråtaka på Sri Lanka med hundrevis av offer, dei fleste kristne. Men Vårt Land ser einast for seg ein ny Breivik-kopi, noko som er meir usannsynleg enn ei svart svane. 

At muslimar derimot er mest utsette for islamistisk terror i islamske land, er sjølvsagt. Men Vårt Land har i alle år vore ein pådrivar for liberal innvandring, også frå ikkje-vestlege land. Det har gitt oss fleire hundre tusen muslimar og nødvendigvis også mange radikale mellom dei. Då kan ikkje avisa på leiarplass springe frå ansvaret sitt og i staden leggje skulda på dei som har arbeidd for det motsette. I fleire år har Vårt Land m.a. ført ein kampanje mot HRS, men dekkjer seg bak intervjuobjekt som leverer karakteristikkar som venta: Lars Laird Iversen, Lars Gule og Olav Elgvin; Shoaib Sultan; Geir Jørgen Bekkevold og Abid Raja; Tor Bach og Anine Kierulf, for å nemne nokre.

Vårt Land synest å tru at skepsis til innvandring frå muslimske land kjem av negative kjensler, framfor alt hat. Men faktum er at det byggjer på fornuft og historisk kunnskap. 

Gå til innlegget

Sjuk islamsk og vestleg kultur

Publisert 9 måneder siden

Verken islamsk valdsideologi eller vestleg undergangsideologi er noko å byggje eit samfunn på.

Eg har slutta med nyttårsforsett, men tenkte likevel at eg i 2019 iallfall ikkje skulle kaste bort tid ved å skrive innlegg på Verdidebatt eller noko anna nettforum. Men så var eg lettsindig nok til å lese "En bærekratig befolkning" av Hanne Linn Skogvang, som hadde fått æresplassen øvst på sida. Då venta eg nokre gode argument, men las i staden dette: 

"Dersom statsministeren er så bekymret for at vi om få år vil mangle  skattebetalere, hvorfor ikke la de mindreårige asylsøkerne få bli, eller  ta i mot flere fra flyktningleirene på Lesvos – særlig nå som  rapportene derfra blir stadig dystrere?"

Det kan sjå ut som om Skogvang ikkje veit noko om arbeidshistorikken til innvandrarar frå muslimske land, trass fleire forskingsrapportar frå Frischsenteret og frå dei to Brochmann-utvala; sjå her og her. Asylsøkjarar har generelt belasta offentlege budsjett for mange millionar meir enn det dei tilfører samfunnet i form av arbeidskraft og innbetalt skatt. Det er sjølvsagt ikkje mangel på barn i verda, men å velje barnløyse for oss relativt få nordmenn og importere nye generasjonar frå utlandet, må vere toppen av defaitisme, eller kanskje heller så langt ned ein kan søkkje i depresjon over dystopisk framtid. Det hjelper sjølvsagt ikkje at vi alt ser eksempel på dette i mindre målestokk, her i form av ei 34 år gammal tibarnsmor frå Somalia. Det er dessutan feil at Amundsen foreslår forskjellig nivå av barnetrygd, avhengig av om foreldra er innvandrarar eller ei, slik ho skriv:

"Det går kaldt nedover ryggen min når jeg leser Amundsens uttalelser til  TV 2 om å differensiere i barnetrygden etter et visst antall barn i  frykt for innvandrerfamilier med «stor fødselsproduksjon» (11.01.19).  Noen er likere enn andre."

Men innvandring frå valdskulturar er ikkje berre eit trugsmål mot velferdsstaten, men direkte mot liv, helse og eigedom. Det hadde eg alt skrive eit innlegg om, som eg postar her (frå neste avsnitt). Men poenget mitt er like mykje at heller ikkje ein vestleg kultur som ikkje vil setje nok barn til verda, er berekraftig. Derfor må vi snarast mogleg vende attende til gamle dygder og sunn framtidstru. Det er vel også poenget til Houellebecq, som held fram ein spegel for oss, slik at vi kan sjå kvar vi er på veg og derfor snu i tide.

Dei grufulle morda som nyst skjedde nær Marrakech, er uttrykk for ein sjuk og farleg versjon av islam. Tusenvis av andre europearar har siste åra blitt overfalle, valdtekne eller drepne jamvel i sine eigne heimland av innvandrarar med liknande kultur eller ideologi.

Men FN-avtalen om vedvarande innvandring, underskriven nettopp i Marrakech, er også uttrykk for ein lumsk tankegang, sidan multikultur blir presentert som eit gode, trass i at den overalt og til alle tider berre har ført til konflikt og krig. For enten ein ser vondskap som utslag av syndefall, psykologisk aggressivitet eller dyrisk forsvar av revir, føde og flokk, så verken er eller blir menneska tvers gjennom usjølviske og gode; ikkje i Afrika eller Asia og heller ikkje i Europa. Då er det best og tryggast å ta omsyn til slike realitetar.

Ingenting er likevel så sært og sjukt som sjølvskading. Der har vår eigen sekulære og nyliberale kultur sett verdsrekord med 0,7 millionar provoserte abortar siste femti åra berre i Noreg. Innvandring av éin million frå andre land har i same tidsrom bidrege til stor utskifting av befolkninga. Gjort er gjort, men treng vi halde fram i aukande tempo med å erstatte eigne etterkomarar med folk frå fjerne land?

Frå midt på 70-talet til no har fertilitetsraten (TFR) kvart einaste år vore så låg at dei nye generasjonane ikkje fullt ut erstattar dei gamle. I 2017 var TFR rekordlåg, på 1,62, eit problem som statsminister Solberg tok opp i nyttårstalen sin. NRK intervjua nyst fire kvinner i 20- og 30-åra som fortalde kvifor dei ikkje ville ha barn no, eller ikkje i det heile. Ei slik haldning skal vi ikkje først og fremst leggje dei til last. Ho speglar berre den individualistiske, sjølvdyrkande, nyliberale kulturen, som ikkje er liv laga, slik sosiologen Sigurd Skirbekk hevda alt i 1999, nettopp pga sviktande biologisk og verdimessig reproduksjon. Utviklinga har gitt han rett.

Ansvaret for denne kombinasjonen av indre og ytre trugsmål ligg på den kulturelle, akademiske og politiske eliten, som i eit par generasjonar har fått setje sitt preg på folket. Det er på høg tid at vi får betre leiarar, optimistisk framtidstru og sunn sjølvkjensle på vegne av det norske folk. 

Gå til innlegget

Grunnlaus kritikk frå Usman Rana

Publisert 10 måneder siden

Usman Rana kjem med sterk kritikk av HRS og FrP. Problemet for han og Vårt Land, som kolporterer påstandane hans, er at ingen av dei er dokumenterte eller sanne.

Under overskrifta "Statsfinansiert hatblogg" kom lege og forfattar Mohammed Usman Rana for eit par dagar sidan med skarp kritikk av Hege Storhaug og Rita Karlsen i sin faste spalte i Vårt Land. Innlegget kom også på Verdidebatt 17. desember under vignetten "Lesetips" og med undertittelen "HRS truer våre felles verdier. Da bør de i det minste finansiere seg selv."

Usman Rana (UR) påstår m.a. at

- "FrP med nepp og klør kjempet for å tildele denne hatbloggen noen millioner kroner årlig

- FrP støtter HRS i tykt og tynt. Det vil si med skattebetalernes penger, noe FrP har besørget i mer enn et tiår

- HRS oppfordret lesere til å sende inn tilfeldige bilder av muslimer (UR meiner nok bilde av tilfeldige muslimar; min merknad)

-HRS trakasserer minoriteter, ønsker å redigere religiøse bøker og stenge gudshus

- hatbloggen til HRS fungerer som en inkubator for høyreradikale konspirasjonsteorier om Eurabia

- FrP og Hege Storhaug klekker ut antimuslimske og høyreradikale ideer i lag"

Ikkje på noko punkt kjem UR med dokumentasjon for dei grove påstandane sine. Men lat oss likevel sjå på dei og det han kanskje siktar til.

UR avslører først kor slurvete han er. FrP fekk i budsjettforhandlingane i realiteten gjennomslag for same støtte til HRS som i fjor, ikkje på "noen millioner", men på 1,85 mill kr. FrP kan umogleg ha "besørget (dette) i mer enn et tiår", for partiet har berre siste fem åra vore ein del av regjeringsplattforma og hatt innverknad på statsbudsjettet.

Det er mangt av det vi ønskjer "dit peparen gror" som vi skattebetalarane likevel må vere med på å finansiere. Den halvparten av folket som er kritisk til omfanget av innvandringa, må finne seg i at titals gonger større beløp går til organisasjonar som driv propaganda for nærast grenselaus innvandring. Vi må også støtte presse og kringkasting med mange milliardar, trass i at dei på viktige område meiner det motsette av oss. I tillegg kjem titals milliardar til korrupte leiarar i Asia og Afrika og endå meir til å finansiere ei innvandring vi er sterkt imot. 

Oppslaget som UR truleg siktar til med uttrykket "bilder av tilfeldige muslimer" stod på rights.no 1,10.2017 og hadde tittelen "Rights dokumenterer den kulturelle revolusjonen". Det kan vel vere at også folk i Pakistan ville reagert viss landet i løpet av halvannan generasjon hadde fått 21 millionar nye innbyggjarar (10%) med europeisk bakgrunn, og desse representerte nær halve befolkninga i Karachi, Lahore eller i hovudstaden Islamabad.

UR er ikkje åleine om slike usanningar. Her er Rita Karlsens svar til Minerva, illustrert med same bildet frå ein haldeplass på Tøyen der det står fire kvinner i fotside klede og med hovudplagg. Men bildet er teke på lang avstand, og ansikta til kvinnene er sladda. Då er dei like anonymiserte som om dei hadde brukt niqab eller burka, og bildet er såleis i pakt med islam av strengaste kleskodeks. 

Det mest iaugefallande nye med bybildet i Europa har absolutt med islam å gjere, nemleg betongelementa som omkransar hovud- og gågatene i alle hovudstadar og større byar etter terroråtak i m.a. Nice, Berlin og Stockholm. Så har dei då også på folkemunne fått det passande namnet "koranklossar".

Stenging av 'gudshus' (les: moskear) generelt er ikkje noko HRS tek til orde for eller har mynde til å gjennomføre. Men stenging av moskear der militant islam blir forkynt og rekruttering til terrororganisasjonar skjer, blir i dag effektuert av styresmaktene i fleire land, både i Europa og jamvel i somme muslimske

I takt med auka innvandring frå muslimske land skjer det sjølvsagt ei islamisering av Europa. Dette er ingen konspirasjonsteori, men eit reint faktum. HRS skal ha ros for m.a. å gje oss ei oversikt over alle dei 219 muslimske trussamfunna i Noreg, og vise eksempel på at kyrkjer og bedehus blir oppkjøpte, stundom på ein fordekt måte, og deretter omgjort til moskear.

Dessutan spørs det kor mange 'felles verdiar' det kulturelt kristne og sekulære Europa har med den muslimske verda, som kontinentet vårt prøvde å verje seg mot i 1100 år, etterfølgd av ein 200-årsperiode då vi var sterkast. Men innvandringa har vi blitt konfrontert med islam på nytt, slik Storhaug og einkvar med opne auga lett kan sjå. Noreg har vore spart for terror frå muslimsk hald på eigen grunn, men ikkje for islamistiske sjølvmordsbombarar eller terroristar, og då er ikkje dei manga Syria-fararane medrekna. Det finst sjølvsagt fleire element i islam og mange haldningar blant muslimar som kan representere ein trussel mot fred, fridom og folkestyre, også i vårt land. 

Pakistanske innvandrarar har åleine også stått for svindel i million- og megaklassen. Heilt frå den første rapporten frå Frischsenteret i 2003 til Brochmann II-rapporten i fjor har det også blitt grundig dokumentert at innvandring frå muslimske land vil underminere velferdsstaten, økonomisk sett.

Ein treng såleis ikkje ruge lenge på fakta for å "klekke ut antimuslimske ideer". Regimet i det sjiamuslimske kjernelandet Iran vart då også karakterisert som totalitært av historieprofessor Øystein Sørensen, og "Terrorens rike" er namnet vår tidlegare ambassadør har sett på sunnimuslimske Saudi-Arabia. Legg merke til at bokmeldaren på NRK er anonym! Sjølv der herskar "Fryktens makt". I Pew Research Center si liste over land med manglande trusfridom, er 19 av dei 25 verste landa muslimske. Kartet over generell fridom eller mangel på slik, ser ikkje stort annleis ut. For knapt to månader sidan skreiv tidlegare debattredaktør Morken denne artikkelen om forholda for kristne i Pakistan, med utgangspunkt i rettssaka mot Asia Bibi. Sjølv dommarar og embetsmenn som kritiserer blasfemilovene, risikerer å bli drepne. 

Hat er ei kjensle. Usman Rana veit sjølvsagt ingenting om kva Hege Storhaug eller andre føler. Som det går fram av dokumentasjonen ovanfor, finst det mange og gode grunnar for å vere kritisk til islam, særleg der religionen glir over i det ekstreme. Her kan ein trygt snakke om ein glideskala, for det finst ingen avgrunn som skil dei to. Men når UR brukar så sterke ord utan dekning i fakta, må det vere lov å spørje kva som er drivkrafta hans. Det er iallfall ikkje omsorg for sanninga.

Gå til innlegget

Mest leste siste måned

Glansbilder av Sjømannskirken?
av
Arnfinn Eng
22 dager siden / 1828 visninger
Servietter og skam
av
Merete Thomassen
14 dager siden / 1589 visninger
Tenåringstrass i regjeringen
av
Usman Rana
22 dager siden / 1566 visninger
Idiotforklarer kristen høyreside
av
Espen Ottosen
21 dager siden / 1497 visninger
Ord som truer vår religionsfrihet
av
Trond Bakkevig
13 dager siden / 1395 visninger
En samfunnsskapende kraft
av
Berit Hustad Nilsen
15 dager siden / 1343 visninger
Hva skjer Hanvold?
av
Bendik Storøy Hermansen
11 dager siden / 1257 visninger
Stolthet er undervurdert
av
Magne Nylenna
26 dager siden / 1164 visninger

Lesetips

Les flere

Siste innlegg

Les flere