Per Steinar Runde

Alder: 69
  RSS

Om Per Steinar

Lækjar i Herøy 1977-2008. Utanom yrket interessert i m.a. sjakk, historie, samfunnsspørsmål og kulturdebatt.

Følgere

Mange truslar, men éi felles årsak

Publisert 13 dager siden - 314 visninger

Innvandring gir problem og press på alle samfunnsområde. Ikkje vestleg innvandring, særleg frå muslimske land, er i tillegg ein direkte trussel mot velferdsstaten og tillitssamfunnet. Knapt noko sak er like avgjerande for framtida vår. Derfor er det feigt og farleg når mange politikarar og parti av taktiske grunnar vil feie ho under teppet.

Eg har stort sett slutta å skrive på Verdidebatt, men vil gjere eit unntak i høve stortingsvalet. Dette innlegget vart først publisert på document.no 6. september. Her har eg sett inn undertitlar og forandra eit par formuleringar:

Vi har det godt i Noreg, men stabiliteten og velferda vår er meir trua enn dei fleste er klar over, og utviklinga går gal veg. No før valet vil regjeringa gjerne framstille alt som rosenraudt, medan opposisjonen svartmalar det meste. Verken det eine eller det andre er dekkjande for situasjonen i dag, men opposisjonen kan fort få rett når det gjeld framtida. Paradokset er likevel at det er deira politikk som først og fremst vil gi store problem på dei fleste samfunnsområde. Forklaringa ligg i at dei jamt over har ei meir liberal haldning til innvandring, som skaper press eller gir problem innanfor alle sektorar av samfunnet.

Folkevekst til ein kostnad på 7680 mrd

Ei viktig årsak til dette burde det ikkje vere vanskeleg å bli samde om, for ho handlar om vidare, sterk befolkningsvekst. SSB har spådd at folketalet i Noreg vil auke til 8,5 millionar før neste hundreårsskifte, sjølv om nettoinnvandringa minkar frå 40 til 26 tusen i året. Ein slik folkeauke på 64% vil krevje ei investering i infrastruktur på 7680 mrd (nasjonalprodukt på 3000 mrd x 4 x 0,64), dvs like mykje som dagens oljefond, for å skaffe nok bustader, skular, sjukehus, sjukeheimar og kommunikasjonar mm til ei større befolkning. Men desse investeringane må takast frå vanlege inntekter, for Statens Pensjonsfond, Utland som Innland, trengs nettopp til pensjonar og er alt disponerte. For å greie dette, må andre utgiftspostar på statsbudsjettet skjerast ned med til saman 100 mrd i året.

8 millionar på sveltekur?

Det bør heller ikkje vere usemje om at matforsyninga blir meir sårbar med 3,3 millionar fleire munnar å mette. Utgangspunktet vårt er ei sjølvforsyningsgrad på berre 40%, men i tillegg  eksporterer vi sjølvsagt mykje fisk. Men både svin, fjørfe og oppdrettslaks lever i stor grad på importert kraftfôr, som er ein usikker ressurs i ei verd med klimaproblem og fare for allmenn matmangel.

Innvandring som miljøproblem

I den grad klimaproblema er menneskeskapte, vil folkevekst forsterke dei, særleg viss millionar flyttar frå land med små, til land med større utslepp per innbyggjar. Slike folkevandringar vil også minske incentivet for befolkningskontroll i u-land. Uavhengig av dette pliktar vi å feie for eiga dør når det gjeld forureining og overforbruk

Føresetnader for velferdsstaten        

Økonomisk tryggleik ved sjukdom, uførleik og alderdom er ein viktig del av velferdssamfunnet, men avhengig av høg sysselsetjing og sikre skatteinntekter. Med oljealderen på hell vil finansieringa vere endå meir avhengig av ei godt kvalifisert og yrkesaktiv befolkning. Innvandrarar frå ei rekkje land, i hovudsak muslimske, manglar ofte spesialkompetanse for arbeidslivet vårt eller tek i liten grad del i det, særleg etter fylte femti år. Dette er grundig dokumentert av Frischsenteret og SSB.

Ikkje-vestleg innvandring krev mykje av undervisnings- og helsesektoren

Innvandring frå u-land krev også ekstraordinær innsats på undervisnings- og helsesektoren.  Innvandrarane må lære seg norsk frå grunnen av, nok allmennkunnskap til å greie seg i samfunnet og treng yrkesopplæring tilpassa arbeidslivet vårt.

Fleire har alvorlege infeksjonssjukdomar som HIV og tuberkulose eller ber med seg multiresistente bakteriar, t.d. etter besøk i fødelandet. Visse innvandrargrupper er i tillegg sterkt disponerte for diabetes. Større risiko for psykiske problem kan skrive seg både frå traumatiske opplevingar, tap av kjent miljø og status, og tilpassing til nytt land og nye skikkar.

Valdskriminalitet og terror

På kriminalstatistikken er særleg innvandrarar frå muslimske land sterkt overrepresenterte. For valdsbrotsverk, rubrisert etter opphavsland, tek desse sju av dei åtte øvste plassane på statistikken, sjølv etter korreksjon for alder, kjønn, bustad og yrkesaktivitet. Jamt over er dei tre gonger så valdelege som nordmenn.  Dette gir ekstra påkjenning for politi, domstolar og fengselsvesen og meir utryggleik for heile befolkninga. I tillegg kjem frykt for terroråtak frå ekstreme islamistar, noko som aukar behovet for kontroll, overvaking og sikringstiltak overalt i samfunnet.

      

Mot svart økonomi styrt av klanbasert mafia

Økonomisk kriminalitet er noko jamnare fordelt mellom innvandrargrupper, men også langt meir vanleg. For m.a. transport-, restaurant- og bygningsbransjen er det i ferd med å utvikle seg ein svart økonomi, iallfall i dei største byane.  Seriøse firma som betalar skatt og arbeidsgjevaravgift blir utkonkurrerte, og mafia frå klansamfunn tek over. Fellesskapet misser kontroll og skatteinntekter.

Økonomisk lagdeling etter etniske skilje er farleg, men uunngåeleg        

Dei nordiske nasjonane har vore etnisk og kulturelt homogene og i moderne tid også utan større økonomiske skilje. No er dei pga innvandring i ferd med å bli multikulturelle statar med ei økonomisk lagdeling som delvis fell saman med etniske og religiøse skilje. Både historia og samtida har vist at dette er ein farleg miks, men vanskeleg å unngå sjølv for rike skandinaviske velferdsstatar. Ikkje eingong dei har finansar som kan utlikne store inntektsforskjellar mellom ulike grupper og individ; ikkje fullt ut no og i endå mindre grad for all framtid.

Mange muslimar er vanskeleg å integrere   

Islam er ein dominant religion, og muslimane som kjem hit har ikkje erfaring frå eit liv som minoritet. Konfliktflatene er derfor mange både med kristen og sekulær kultur. Muslimske innvandrarar samlar seg i endå større grad enn andre i segregerte bustadområde, og nordmenn med barn i skulealder flyttar ut. Også religiøse påbod om ekteskap og press om ekteskapsvisum frå slektningar i opphavslandet hindrar sosial integrering.  

Eit rike i strid med seg sjølv, vil ikkje bestå 

Men innvandringa fører også til store konfliktar mellom nordmenn, fordi somme applauderer eller bagatelliserer prosessen, medan andre på eit eller anna tidspunkt har fått auga opp for dei uløyselege problema han vil føre til. Til barnelærdommen høyrde før bibelordet om at eit rike som kjem i strid med seg sjølv, ikkje vil bestå. No synest sjølv kyrkjeleiinga å neglisjere denne sanninga. Dessutan har den fjerde statsmakt, media, stort sett blitt ein aktør og propagandist for nasjonal sjølvutsletting, slik at delar av folket vert forført. Påverknaden er for massiv til at spede enkeltstemmer blir høyrde i særleg grad.

Viss nasjonalstaten skal unngå banesår, må vi protestere no

Men kvart fjerde år har vi eit val. Vi kan då røyste på eitt av dei mange partia med ein innvandringspolitikk som vil øydeleggje landet, eller vi kan i protest røyste på Framstegspartiet, same kva vi måtte meine om resten av programmet deira. Det meste av politiske feilgrep kan rettast opp, medan innvandringa neppe let seg reversere. Får FrP stor nok framgang, vil politikarar i andre parti raskt skifte standpunkt. Mange er dessverre meir redde for pressa, partiet og eigne posisjonar enn for framtida til nasjonen.

Innvandring handlar i liten grad om å hjelpe flyktningar

Men handlar ikkje innvandring om å hjelpe enkjer og farlause, fattige og flyktningar? Nei, berre i liten grad. 40% er familieinnvandrarar, og dei fleste andre er unge menn som er rike nok til å betale kyniske smuglarar. Dei færraste 'flyktningar' er personleg forfølgde, slik Flyktningkonvensjonen definerer ordet. Krigsflyktningar har sjølvsagt også krav på asyl, men berre i næraste trygge land, og sjølv ikkje der for all framtid. Til overmål er menneskerettane skrivne for å sikre folk mot overgrep frå eigne styresmakter; ikkje for å gi dei rett til statsborgarskap i andre land. Dette er elementære fakta og statsrett som media, hjelpeorganisasjonar og politikarar flest underslår.

 

Gå til innlegget

VD - debattforum utan debatt

Publisert 6 måneder siden - 3688 visninger

Når Vårt Land i hovudsak vil promotere seg sjølv og sine synspunkt, forsvinn alternative røyster og debatten tek slutt. Ei tilleggsforklaring på fråfallet kan vere at forandringane i layouten har vore så store at folk ikkje kjenner seg att på sida.

Lenge trudde eg Vårt Land ønskte eit forum for samfunns- og kulturdebatt, der folk kunne delta på lik linje. Men for kvar omlegging som har blitt gjort, har avisa stramma grepet og gitt sine eigne journalistar, redaktørar, leiarskribentar og faste spaltistar meir plass, til dei no dominerer mest heilt. Dette er personar som er travelt opptekne og i liten grad har tid til å svare på motinnlegg. Derfor er det også nokså nyttelaust å kommentere innlegga deira. På framsida i kveld står m.a. artiklar av følgjande i denne gruppa; tal på kommentarar oppgitt i parentes: Mathisen (1), Gjøsund (1), Jordheim (1), Aalborg (2), Andresen (0), Jøssang (1).

Men mange innlegg skrivne av andre ser heller ikkje ut til å interessere, inspirere eller provosere til å delta i nokon debatt. På framsida har m.a. desse fått plass: Ruset (0), Linstad (0), Hamrin (1), Fjerdingen (0), Nilsen (1), Watti (0), Fretheim (0), Martinsen (0).

Unntaka er Bratsberg (15), Thomassen (11), Sandsmark (8) og Olsen (77). Årsaka er truleg at dei skriv om slikt som er meir kontroversielt eller aktuelt, høvesvis sambuarskap hos teologar, transseksuelle, Sidsel Wold eller terror.

Gjennomgåande er det også nokre få som skriv svært mange kommentarar, same kva diskusjonen dreiar seg om. Somme er sikkert svært kunnskapsrike, og andre trur kanskje dette om seg sjølve.

Den nye plattforma for VD kan også vere ei årsak til at mange har falle av lasset. Søkjefunksjonen er betre, men det visuelle inntrykket er svært blast og lite inspirerande. For mykje forandring skapar framandgjering. Ikkje utan grunn heiter det på engelsk "never change a winning team".

Litt meir fargar og mindre dominans av personar som ikkje har tid eller lyst til å delta i debatt, ville vore eit første steg for å vekkje VD til live igjen som eit godt debattforum.

 

 

Gå til innlegget

Bakvendtland

Publisert 7 måneder siden - 248 visninger

"Blinde rettleiarar! De siler av myggen, men svelgjer kamelen." (Matt. 23, 24) Samfunnsdebatten er full av paradoks. Her er somme dagsaktuelle, andre alltid aktuelle:

Administrasjon

Politiet blir sentralisert under parolen "nærpolitireformen" og kommunar og fylke slått saman i demokratiets namn, begge delar i strid med fokeviljen.

Statsetatar med sjølvforklarande namn får nye logoar og uforståelege namn til forvirring for kundane, tap for det offentlege og forteneste berre for reklamebyrå og designarar.

Kvar regjering og kunnskapsminister kjem med ny skulereform som stel merksemda og energien til lærarane og gjev mindre tid og læring for elevane.

Media

Aviser og fjernsyn får offentleg støtte for å sikre meiningsmangfaldet, men har aldri tidlegare vore så einsretta, og knapt satsa så mykje på underhaldning og så lite på nøytral informasjon, som no.

Media fortel om falske nyheiter på Facebook og internettsider og meiner dei sjølve står for fakta, men i hovudsak kjem dei berre med meiningar og tolkingar basert på ideologi.

Avisa "Vårt Land" seier ho er kristeleg, men brukar mykje av spalteplassen til å promotere islam, innvandring og gudlause livssyn.

Asyl og innvandring

Gjennom historia har folk hausta heider ved å verne sitt folk og land, men no blir sjølv verbalt forsvar av fedrelandet fordømt som umoralsk i vestlege land.

Asylordninga vart skapt for politiske flyktningar, men har i stor grad blitt ein lygnbasert veg til rike land for mellomklassen i dei fattige.

SSB seier det kjem titals tusen innvandrarar per år til Noreg også resten av dette hundreåret, men påstår likevel at alle etterkomarane blir nordmenn sjølv med kultur, morsmål og fire besteforeldre frå Afrika eller Asia.

Noreg har i to fokerøystingar sagt nei til å bli styrt frå Brussel, men blir no styrt av direktiv derifrå og dommarar i Strasbourg, og stadig meir frå 'Islamabad' med sine bruhovud her i landet.

Trump vann presidentvalet, men vestlege medium pukkar på at eit statsstyre ikkje skal arbeide for landet og innbyggjarane, men for fri innreise for alle utlendingar. Alt anna meiner dei er rasistisk og uttrykk for hat, sjå Urix 07.02.

Islam

Muslimske statar og trusretningar i Midtausten krigar innbyrdes med hundretusenvis av falne, og dei har fordrive millionar av kristne landsmenn, men for NRK ser det ut til å vere verre at israelarane byggjer hus, sidan dét mange gonger har fått hovudoppslaget på tekst-TV.

Muslimsk terror og ideologi har fått feste i Europa, men media/Vårt Land held likevel 'framandfrykt' for farlegaste fienden.

Einkvar med litt kjennskap til islam veit at muslimsk kultur er kvinneundertrykkjande og patriarkalsk, bortsett frå sosialantropologen Mari Norbakk, som skal til Qatar for å skaffe bevis for det motsette til doktorgraden sin om "den muslimske mannen".  

"For i bakvendtland der kan alt gå an, der er de like tøysete og rare alle mann" (Prøysen).

Gå til innlegget

Fadervår i postmoderne, etterkristen og liberal versjon

Publisert 8 måneder siden - 580 visninger

"Men når Menneskesonen kjem, skal han då finne trua på jorda?" Luk. 18.8

I Aldous Huxley sin framtidsroman, "Vidunderlige nye verden", ber ikkje folk lenger til "Gud i himmelen", men til "Ford i vrimmelen".

Ei omskriving av "Fader vår" til vår tid, ville kanskje sett slik ut. Skyteskiva mi er dagens kortsynte ideologi.

"Vår Alles gud, som er på Gaia. Vi held ikkje noko heilagt. Vårt rike er av denne verda. Må vår vilje skje på jorda og i rommet. Gi oss stort utval og lave prisar på mat. Tilgi oss for ikkje å ha støtta seksuelle minoritetar, immigrantar og muslimar sterkare, slik vi òg tilgir terroristar. Freist oss med flyreiser, gode tilbod, underhaldning og allslags nyting. Frels oss frå Trump, høgrepopulistar, rasistar og fascistar. For riket vårt har vi gitt bort, men vi liberale har makta, og det trur vi vil vare i all æve. Amen."

Gå til innlegget

Frå historieforfalsking til allmenn, sjølvdestruktiv ideologi

Publisert 8 måneder siden - 2615 visninger

Kvifor er det slik at forsvar av folk og fedreland, som overalt og til alle tider har blitt sett på som aktverdig og viktig, no siste førti åra har blitt gjort til noko vederstyggeleg?

 "Vår tids helter" var tittelen på ei bok eg eingong las. Forfattaren var britisk, men to av dei fem heltane var nordiske, Danmarks Andy Lassen og vår eigen Shetlands-Larsen, begge modige menn som kjempa for sine respektive fedreland under krigen. I dag får ein opp eit heilt anna persongalleri viss ein søkjer på nettet etter "vår tids helter". No er det aldri snakk om dei som vil berge sitt eige folk og land, men heller dei som vil redde resten av verda, slik det går fram av ein skulestil, publisert også av Changemaker:

"Det er de som hjelper dem som virkelig trenger hjelp og gjør en innsats for å bedre verden, som gjør seg fortjent til dette navnet. De menneskene som melder seg inn i humanitære organisasjoner som for eksempel Leger Uten Grenser, for å hjelpe de jordskjelvrammede i byen Bam. De som er med i Norsk Folkehjelp for å rydde miner i Eritrea. De som arbeider med Ebola-epidemier og risikerer å bli smittet og dø sammen med sine pasienter."

Eg har følgt litt med på utdeling av prisar lokalt og nasjonalt. Enten det er "folket" eller eliten som får bestemme, er det sjeldan at dei som blir heidra har gjort noko godt for eige land eller lokalsamfunn. Det er mest alltid humanitær innsats for utlendingar og innvandrarar som blir sett pris på.

Og sjølv når helten faktisk har vore leiar for ei nasjonal, militant opprørsgruppe, blir han omtalt som ein universell fredsengel, slik stortingspresident Thommessen gjorde på Nobel-banketten for OPCW i 2013:

"Hver epoke har behov for sine helter. Heltene er våre forbilder, og speiler våre samfunns mentalitet, våre idealer, våre mål. Akkurat som Nelson Mandela, som på sin helt egen måte, samlet oss til ett folk, et verdensfolk."

Eit verdensfolk er altså idealet og målet for leiaren i Noregs nasjonalforsamling, skal vi ta han på ordet.

 Kvifor er det slik at forsvar av folk og fedreland, som overalt og til alle tider har blitt sett på som aktverdig og viktig, no siste førti åra har blitt gjort til noko vederstyggeleg? Ein treng ikkje gå lenger enn til tredje episode av NRK-serien "Flukt" for å sjå at kritikk av innvandring og multikultur blir kalla hat, medan grense- og hovudlaus innvandringsaksept er uttrykk for det gode og medmenneskelege. Kvifor ropar ein på slikt vis hurra for alle som inviterer kreti og pleti til Noreg og vil dele landet med heile jorda, der ein før alltid forsvarte heim og folk mot framande og inntrengjarar? Ei av årsakene er openbert at denne sjølvdestruktive tenkjemåten forførande nok blir presentert som etisk høgverdig, ja, som uttrykk for den høgste moral. Det blir sagt at menneskerettar og humanitet pliktar oss til slik politikk. Men dei som seier dette overser det faktum at det er følgjene, og ikkje intensjonen (meininga), som avgjer om ei handling er god. Den kulturrelativistiske haldninga, uttrykt i utsegna "det er det same kven som bur her", vil nemleg øydeleggje den vestlege sivilisasjonen, som har formulert og vore relativt åleine om å praktisere individuelle menneskerettar. Skal ein forstå dei slik dette sitatet inneber, vil nemleg nasjonalstatane bukke under. Då står det ingen makt att som kan handheve menneskerettar og andre gode lover. Bak alle ideologiar, også destruktive som kommunismen, nazismen, islamismen og multikulturalismen, står det støtt personar med sterk tru på utopiar. For som regel er vegen til helvete brulagd med gode forsett. Det er berre menneske som er hellig overbeviste om si sak og sin misjon, som glatt avviser all tvil og alle motførestellingar. No kan menneskeskapte tankebaner heldigvis korrigerast og rettast opp, men i mellomtida kan dei ha gjort enorm skade.

Skal ein ta kampen opp mot den slags tankesett, må ein først forstå bakgrunnen for dei. Korleis kom dei til, og kvifor har leiande politikarar og alle større medium no i halvannan generasjon ikkje berre tillate, men også støtta ei framandkulturell innvandring som for alltid vil forandre Vest-Europa. I historisk samanheng er dette heilt eineståande. Kvifor skjer det her og berre her? For å tillate og ofte juble for framandkulturell overtaking av sitt eige land, er unekteleg sært og høgst dysfunksjonelt.

 Ei forståing av nasjonalisme som årsak til Den andre verdskrigen,  er noko av svaret. Men denne tolkinga er feil og snur saka på hovudet, for nasjonalisme inneber ikkje å erobre andre land, men handlar om å byggje, forsvare og tru vel om sitt eige. Tyske nasjonalsosialistar hadde ikkje forsvar som mål, men dels revansje, dels å skaffe seg koloniar i Aust-Europa til erstatning for dei som Tyskland tapte i Første verdskrig. Slikt vert elles kalla imperialisme eller kolonialisme. Det var likevel ikkje samtida som feilaktig knytte det til nasjonalisme, men  ideologisk basert omskriving av historia på 1950-talet, slik Sigurd Skirbekk har vist i boka "Nasjonalstaten. Velferdsstatens grunnlag". Det var tvert om engelsk, norsk og ikkje minst russisk nasjonalisme som gav inspirasjon og siger i  kampen mot nazismen. Alle på min alder veit det. Sjølv i det kommunistiske Sovjetsamveldet snakka dei om "Den store fedrelandskrigen", og same namnet  blir brukt i dagens Russland.

No er det andre folkeslag som aukar, emigrerer og gradvis legg under seg andre folks land. Til oss kjem det folk m.a. frå Pakistan, Somalia, Afghanistan og hundretals andre land. I Tyskland dominerer tyrkarane og i Frankrike folk frå Nord-Afrika. Det er nordmenn og andre europeiske folk som no minkar i tal og fortener vern og eit raudt varselflagg. Då er det meir enn merkeleg at vesteuropearane brukar milliardar på innvandring i staden for å satse på eigne etterkomarar.  Ein slik politikk ville folk frå tidlegare generasjonar ikkje forstått i det heile. Då var kristendommen eit bolverk mot muslimsk ekspansjon. Det var katolikkar på den Pyreneiske halvøya og i Sentral-Europa, og ortodokse i Konstantinopel og på Balkan, som stod for forsvaret. I dag har kristendommen blitt ein skugge av seg sjølv, kritisert av kulturradikale til å teie og tole, og delvis overteken av folk som trur på utopiar eller driv med dialog og religiøst samrøre.

 Vestleg kultur byggjer, sant nok, på kristendom, men vestlege intellektuelle har lenge sverma for andre religionar og ideologiar. Kaj Skagen, kommentator i Dag og Tid, spurde for eit år sidan: "Korleis skal ein kultur som ikkje trur på seg sjølv kunna overtyda andre om at han er verd å tru på?" Han viste til at frå 1970-åra har hovudstraumen av dei intellektuelle avvist vår eigen vestlege kultur og idealisert kulturen i den tredje verda. Eksempel på dette er Jan Myrdal, som meinte europeisk kultur stod for undertrykking, tortur og krig, og Jean-Paul Sartre, som likestilte gresk antikk, kristendom og den franske revolusjonen med nazismen og hevda at europeiske verdiar var tilsøla av blod frå kolonitida. Skagen nemnde også Jens Bjørneboes "Stillheten", der menneskeleg vondskap indirekte vert framstilt som ein særleg europeisk eigenskap. Endå lenger gjekk Bjørneboe i "Kruttårnet", der han skreiv dette om kristendommen:

"Ingen religion, ingen impuls i hele verdenshistorien har i så høy grad muliggjort Satans herredømme over jorden som de små, fire evangelier har gjort. 'Kristi lære' har minimum 300 millioner døde som frukt. Aldri har verden sett en slik inkarnasjon av det onde som den kristne Kirke”.

Både "Kruttårnet" og "Stillheten" høyrer til i trilogien "Bestialitetens historie", som blir rekna som hovudverket hans og "plasserte han i tetsjiktet i europeisk litteratur", i følgje Den norske bokklubben.

Skagen skriv at frå europeiske intellektuelle rann dette anti-europeiske sjølvbildet inn i den allmenne kulturen og kan i dag lesast ut av kvar ei dagsavis og annakvar skulebok. Denne sjølvforståinga ligg også til grunn for asyl- og immigrasjonspolitikken og i trongen til å forklare den mest valdelege terror med europeiske overgrep frå førre hundreåret. Dei tidlegare felleskulturane, kristendom og nasjonalkjensle, som samla nasjonen og gav menneska motiv for liv og arbeid, er no lagra på museum og bibliotek, meiner han. Vi har berre menneskerettane att, men ingen djupare kultur til å grunngje dei for oss sjølve eller andre. Han avsluttar med denne salva:

 "No skal vi altså integrera brennande truskulturar i ein innhaldslaus toleransekultur, som ikkje trur på andre verdiar enn sin eigen sjølvkritikk, toleransen av det framande og eit behageleg liv."

Denne vedvarande krinsinga om eigne misgjerningar, som franske Pascal Bruckner beskriv i boka "Botferdighetens tyranni", er bakgrunnen for antinasjonalismen i Europa og sverminga for alt ikkje-europeisk. Det har sin pris: ”Selvfølgelig dresserer man ikke ustraffet hele generasjoner til selvpisking” seier Bruckner, og held fram: "Det er blitt europeernes egenpåførte vei til selvmordet".

 

Gå til innlegget

Lesetips

Les flere

Siste innlegg

Les flere

Siste kommentarer

Hermod Herstad kommenterte på
Internett gjør oss dummere
5 minutter siden / 4102 visninger
Rune Holt kommenterte på
Internett gjør oss dummere
12 minutter siden / 4102 visninger
Sigmund Svarstad kommenterte på
Er universet evigvarende?
16 minutter siden / 182 visninger
Mette Solveig Müller kommenterte på
Internett gjør oss dummere
33 minutter siden / 4102 visninger
Øivind Bergh kommenterte på
Internett gjør oss dummere
rundt 8 timer siden / 4102 visninger
Sigmund Voll Ådnøy kommenterte på
Revival - fra Gud?
rundt 9 timer siden / 1483 visninger
Øivind Bergh kommenterte på
Internett gjør oss dummere
rundt 9 timer siden / 4102 visninger
Robin Tande kommenterte på
Revival - fra Gud?
rundt 9 timer siden / 1483 visninger
Hans Petter Nenseth kommenterte på
Internett gjør oss dummere
rundt 9 timer siden / 4102 visninger
Daniel Krussand kommenterte på
Mot til å håpe
rundt 9 timer siden / 306 visninger
Arve Kjell Uthaug kommenterte på
‘Bordet fanger’
rundt 9 timer siden / 5541 visninger
Arve Kjell Uthaug kommenterte på
‘Bordet fanger’
rundt 10 timer siden / 5541 visninger
Les flere