Per Steinar Runde

Alder: 70
  RSS

Om Per Steinar

Lækjar i Herøy 1977-2008. Utanom yrket interessert i m.a. sjakk, historie, samfunnsspørsmål og kulturdebatt.

Følgere

Sjuk islamsk og vestleg kultur

Publisert 30 dager siden

Verken islamsk valdsideologi eller vestleg undergangsideologi er noko å byggje eit samfunn på.

Eg har slutta med nyttårsforsett, men tenkte likevel at eg i 2019 iallfall ikkje skulle kaste bort tid ved å skrive innlegg på Verdidebatt eller noko anna nettforum. Men så var eg lettsindig nok til å lese "En bærekratig befolkning" av Hanne Linn Skogvang, som hadde fått æresplassen øvst på sida. Då venta eg nokre gode argument, men las i staden dette: 

"Dersom statsministeren er så bekymret for at vi om få år vil mangle  skattebetalere, hvorfor ikke la de mindreårige asylsøkerne få bli, eller  ta i mot flere fra flyktningleirene på Lesvos – særlig nå som  rapportene derfra blir stadig dystrere?"

Det kan sjå ut som om Skogvang ikkje veit noko om arbeidshistorikken til innvandrarar frå muslimske land, trass fleire forskingsrapportar frå Frischsenteret og frå dei to Brochmann-utvala; sjå her og her. Asylsøkjarar har generelt belasta offentlege budsjett for mange millionar meir enn det dei tilfører samfunnet i form av arbeidskraft og innbetalt skatt. Det er sjølvsagt ikkje mangel på barn i verda, men å velje barnløyse for oss relativt få nordmenn og importere nye generasjonar frå utlandet, må vere toppen av defaitisme, eller kanskje heller så langt ned ein kan søkkje i depresjon over dystopisk framtid. Det hjelper sjølvsagt ikkje at vi alt ser eksempel på dette i mindre målestokk, her i form av ei 34 år gammal tibarnsmor frå Somalia. Det er dessutan feil at Amundsen foreslår forskjellig nivå av barnetrygd, avhengig av om foreldra er innvandrarar eller ei, slik ho skriv:

"Det går kaldt nedover ryggen min når jeg leser Amundsens uttalelser til  TV 2 om å differensiere i barnetrygden etter et visst antall barn i  frykt for innvandrerfamilier med «stor fødselsproduksjon» (11.01.19).  Noen er likere enn andre."

Men innvandring frå valdskulturar er ikkje berre eit trugsmål mot velferdsstaten, men direkte mot liv, helse og eigedom. Det hadde eg alt skrive eit innlegg om, som eg postar her (frå neste avsnitt). Men poenget mitt er like mykje at heller ikkje ein vestleg kultur som ikkje vil setje nok barn til verda, er berekraftig. Derfor må vi snarast mogleg vende attende til gamle dygder og sunn framtidstru. Det er vel også poenget til Houellebecq, som held fram ein spegel for oss, slik at vi kan sjå kvar vi er på veg og derfor snu i tide.

Dei grufulle morda som nyst skjedde nær Marrakech, er uttrykk for ein sjuk og farleg versjon av islam. Tusenvis av andre europearar har siste åra blitt overfalle, valdtekne eller drepne jamvel i sine eigne heimland av innvandrarar med liknande kultur eller ideologi.

Men FN-avtalen om vedvarande innvandring, underskriven nettopp i Marrakech, er også uttrykk for ein lumsk tankegang, sidan multikultur blir presentert som eit gode, trass i at den overalt og til alle tider berre har ført til konflikt og krig. For enten ein ser vondskap som utslag av syndefall, psykologisk aggressivitet eller dyrisk forsvar av revir, føde og flokk, så verken er eller blir menneska tvers gjennom usjølviske og gode; ikkje i Afrika eller Asia og heller ikkje i Europa. Då er det best og tryggast å ta omsyn til slike realitetar.

Ingenting er likevel så sært og sjukt som sjølvskading. Der har vår eigen sekulære og nyliberale kultur sett verdsrekord med 0,7 millionar provoserte abortar siste femti åra berre i Noreg. Innvandring av éin million frå andre land har i same tidsrom bidrege til stor utskifting av befolkninga. Gjort er gjort, men treng vi halde fram i aukande tempo med å erstatte eigne etterkomarar med folk frå fjerne land?

Frå midt på 70-talet til no har fertilitetsraten (TFR) kvart einaste år vore så låg at dei nye generasjonane ikkje fullt ut erstattar dei gamle. I 2017 var TFR rekordlåg, på 1,62, eit problem som statsminister Solberg tok opp i nyttårstalen sin. NRK intervjua nyst fire kvinner i 20- og 30-åra som fortalde kvifor dei ikkje ville ha barn no, eller ikkje i det heile. Ei slik haldning skal vi ikkje først og fremst leggje dei til last. Ho speglar berre den individualistiske, sjølvdyrkande, nyliberale kulturen, som ikkje er liv laga, slik sosiologen Sigurd Skirbekk hevda alt i 1999, nettopp pga sviktande biologisk og verdimessig reproduksjon. Utviklinga har gitt han rett.

Ansvaret for denne kombinasjonen av indre og ytre trugsmål ligg på den kulturelle, akademiske og politiske eliten, som i eit par generasjonar har fått setje sitt preg på folket. Det er på høg tid at vi får betre leiarar, optimistisk framtidstru og sunn sjølvkjensle på vegne av det norske folk. 

Gå til innlegget

Grunnlaus kritikk frå Usman Rana

Publisert rundt 2 måneder siden

Usman Rana kjem med sterk kritikk av HRS og FrP. Problemet for han og Vårt Land, som kolporterer påstandane hans, er at ingen av dei er dokumenterte eller sanne.

Under overskrifta "Statsfinansiert hatblogg" kom lege og forfattar Mohammed Usman Rana for eit par dagar sidan med skarp kritikk av Hege Storhaug og Rita Karlsen i sin faste spalte i Vårt Land. Innlegget kom også på Verdidebatt 17. desember under vignetten "Lesetips" og med undertittelen "HRS truer våre felles verdier. Da bør de i det minste finansiere seg selv."

Usman Rana (UR) påstår m.a. at

- "FrP med nepp og klør kjempet for å tildele denne hatbloggen noen millioner kroner årlig

- FrP støtter HRS i tykt og tynt. Det vil si med skattebetalernes penger, noe FrP har besørget i mer enn et tiår

- HRS oppfordret lesere til å sende inn tilfeldige bilder av muslimer (UR meiner nok bilde av tilfeldige muslimar; min merknad)

-HRS trakasserer minoriteter, ønsker å redigere religiøse bøker og stenge gudshus

- hatbloggen til HRS fungerer som en inkubator for høyreradikale konspirasjonsteorier om Eurabia

- FrP og Hege Storhaug klekker ut antimuslimske og høyreradikale ideer i lag"

Ikkje på noko punkt kjem UR med dokumentasjon for dei grove påstandane sine. Men lat oss likevel sjå på dei og det han kanskje siktar til.

UR avslører først kor slurvete han er. FrP fekk i budsjettforhandlingane i realiteten gjennomslag for same støtte til HRS som i fjor, ikkje på "noen millioner", men på 1,85 mill kr. FrP kan umogleg ha "besørget (dette) i mer enn et tiår", for partiet har berre siste fem åra vore ein del av regjeringsplattforma og hatt innverknad på statsbudsjettet.

Det er mangt av det vi ønskjer "dit peparen gror" som vi skattebetalarane likevel må vere med på å finansiere. Den halvparten av folket som er kritisk til omfanget av innvandringa, må finne seg i at titals gonger større beløp går til organisasjonar som driv propaganda for nærast grenselaus innvandring. Vi må også støtte presse og kringkasting med mange milliardar, trass i at dei på viktige område meiner det motsette av oss. I tillegg kjem titals milliardar til korrupte leiarar i Asia og Afrika og endå meir til å finansiere ei innvandring vi er sterkt imot. 

Oppslaget som UR truleg siktar til med uttrykket "bilder av tilfeldige muslimer" stod på rights.no 1,10.2017 og hadde tittelen "Rights dokumenterer den kulturelle revolusjonen". Det kan vel vere at også folk i Pakistan ville reagert viss landet i løpet av halvannan generasjon hadde fått 21 millionar nye innbyggjarar (10%) med europeisk bakgrunn, og desse representerte nær halve befolkninga i Karachi, Lahore eller i hovudstaden Islamabad.

UR er ikkje åleine om slike usanningar. Her er Rita Karlsens svar til Minerva, illustrert med same bildet frå ein haldeplass på Tøyen der det står fire kvinner i fotside klede og med hovudplagg. Men bildet er teke på lang avstand, og ansikta til kvinnene er sladda. Då er dei like anonymiserte som om dei hadde brukt niqab eller burka, og bildet er såleis i pakt med islam av strengaste kleskodeks. 

Det mest iaugefallande nye med bybildet i Europa har absolutt med islam å gjere, nemleg betongelementa som omkransar hovud- og gågatene i alle hovudstadar og større byar etter terroråtak i m.a. Nice, Berlin og Stockholm. Så har dei då også på folkemunne fått det passande namnet "koranklossar".

Stenging av 'gudshus' (les: moskear) generelt er ikkje noko HRS tek til orde for eller har mynde til å gjennomføre. Men stenging av moskear der militant islam blir forkynt og rekruttering til terrororganisasjonar skjer, blir i dag effektuert av styresmaktene i fleire land, både i Europa og jamvel i somme muslimske

I takt med auka innvandring frå muslimske land skjer det sjølvsagt ei islamisering av Europa. Dette er ingen konspirasjonsteori, men eit reint faktum. HRS skal ha ros for m.a. å gje oss ei oversikt over alle dei 219 muslimske trussamfunna i Noreg, og vise eksempel på at kyrkjer og bedehus blir oppkjøpte, stundom på ein fordekt måte, og deretter omgjort til moskear.

Dessutan spørs det kor mange 'felles verdiar' det kulturelt kristne og sekulære Europa har med den muslimske verda, som kontinentet vårt prøvde å verje seg mot i 1100 år, etterfølgd av ein 200-årsperiode då vi var sterkast. Men innvandringa har vi blitt konfrontert med islam på nytt, slik Storhaug og einkvar med opne auga lett kan sjå. Noreg har vore spart for terror frå muslimsk hald på eigen grunn, men ikkje for islamistiske sjølvmordsbombarar eller terroristar, og då er ikkje dei manga Syria-fararane medrekna. Det finst sjølvsagt fleire element i islam og mange haldningar blant muslimar som kan representere ein trussel mot fred, fridom og folkestyre, også i vårt land. 

Pakistanske innvandrarar har åleine også stått for svindel i million- og megaklassen. Heilt frå den første rapporten frå Frischsenteret i 2003 til Brochmann II-rapporten i fjor har det også blitt grundig dokumentert at innvandring frå muslimske land vil underminere velferdsstaten, økonomisk sett.

Ein treng såleis ikkje ruge lenge på fakta for å "klekke ut antimuslimske ideer". Regimet i det sjiamuslimske kjernelandet Iran vart då også karakterisert som totalitært av historieprofessor Øystein Sørensen, og "Terrorens rike" er namnet vår tidlegare ambassadør har sett på sunnimuslimske Saudi-Arabia. Legg merke til at bokmeldaren på NRK er anonym! Sjølv der herskar "Fryktens makt". I Pew Research Center si liste over land med manglande trusfridom, er 19 av dei 25 verste landa muslimske. Kartet over generell fridom eller mangel på slik, ser ikkje stort annleis ut. For knapt to månader sidan skreiv tidlegare debattredaktør Morken denne artikkelen om forholda for kristne i Pakistan, med utgangspunkt i rettssaka mot Asia Bibi. Sjølv dommarar og embetsmenn som kritiserer blasfemilovene, risikerer å bli drepne. 

Hat er ei kjensle. Usman Rana veit sjølvsagt ingenting om kva Hege Storhaug eller andre føler. Som det går fram av dokumentasjonen ovanfor, finst det mange og gode grunnar for å vere kritisk til islam, særleg der religionen glir over i det ekstreme. Her kan ein trygt snakke om ein glideskala, for det finst ingen avgrunn som skil dei to. Men når UR brukar så sterke ord utan dekning i fakta, må det vere lov å spørje kva som er drivkrafta hans. Det er iallfall ikkje omsorg for sanninga.

Gå til innlegget

Då Venstre kom inn i regjeringa, fekk partiet auka talet på FN-flyktningar med 50%, frå to til tre tusen, men det er tydelegvis ikkje nok for Vårt Land.

Under overskrifta "FNs råd bør følges" skriv Vårt Land i dag på leiarplass at vi bør ta i mot minst 5000 kvoteflyktningar (FN-flyktningar) neste år. Avisa rår også partia som no forhandlar om ei regjeringsplattform til å høyre på KrFU og Unge Venstre, som vil at Noreg skal ta i mot 5000 FN-flyktningar kvart einaste år. Leiarskribenten siterer også Redd Barna og Norsk Folkehjelp, som karakteriserer sjølv siste forslaget frå regjeringa som "puslete" og "langt unna der vi bør være". 

Vårt Land legg vekt på at FNs Høgkommissær for flyktningar (UNHCR) bad Noreg busetje 5000 FN-flyktningar i fjor og nemner at Justisdepartementet ventar nedgang i talet på både asylsøkjarar og familieinnvandrarar. Redd Barna blir sitert på at "68,5 millioner mennesker er på flukt verden over". Derfor meiner avisa at det er "vårt moralske ansvar å ta imot vår andel".

Grunngjevinga er tynn, bakgrunnsfakta ikkje sjekka og konsekvensanalysar manglar heilt. Først nokre grunnleggjande fakta: Befolkninga i Noreg var i midten av 2018 på 5312300 personar. Av desse har 3,9 millionar fire norske besteforeldre og om lag éin million har ingen. Raust rekna har såleis det norske folket på 4,2 millionar alt teke i mot 1,1 millionar utlendingar. SSB opplyser at 30% av innvandrarane har flyktningbakgrunn. Berre i 2017 tok vi i mot 2829 FN-flyktningar, 3833 konvensjonsflyktningar, 921 andre asylantar, 5399 arbeidsinnvandrarar og 14432 familieinnvandrarar, til saman 27414 utlendingar. Nettoinnvandringa frå ikkje-vestlege land var i fjor på heile 20555 personar.

UNHCR reknar ikkje med 68,5 millionar flyktningar, men med 25,4 mill pluss 3,1 mill asylsøkjarar, som har kryssa ei landegrense og derfor per definisjon er flyktningar. Resten, ca 40 mill, er internt fordrivne (Internally Displaced People). Men heller ikkje det er korrekt, for i dette talet på 25,4 mill er inkludert 5,4 mill palestinarar, der dei aller fleste er fødde i landa dei no bur i og såleis slett ikkje er flyktningar. Ser ein bort frå dei som alt har søkt asyl, er det såleis berre 20 millionar som eventuelt treng omplassering. Men dei aller fleste av desse har alt fått vern mot krigen eller katastrofen dei har rømt frå. Det dei først og fremst treng er difor ikkje å flytte til eit land endå lenger heimanfrå, men hjelp til eit betre liv i nabolanda dei har reist til, dvs helsehjelp, mat og meiningsfylt arbeid og skulegang for barna og dei yngre.

Omplassering av folk til rikare land er den dårlegaste hjelpa for mest alle partar. Våre kroner, dollar og euro har langt større kjøpekraft der flyktningane er, men må brukast slik at også vertslanda tener på det, viss ein skal unngå ytterlegare konfliktar. Ved innvandring frå muslimske land, enten det er snakk om flyktningar, arbeidsinnvandrarar eller slektningar, risikerer vi også å ruinere vårt eige, for slike innvandrarar arbeider mindre og gjev oss større kostnader til m.a. sosialstønad, pensjonar og justissektoren (politi, domstolar og fengsel) enn dei fleste andre.  Så seint som i går fekk vi vite at innvandring generelt har gitt Noreg ei årleg nettoutgift på nivå med uttaket frå oljefondet, og at dette har samfunnsøkonomane i SSB visst i 4-5 år.

Det norske folket, som høgt rekna er på 4,2 millionar, representerer 0,055% av Jorda si befolkning på 7626 millionar menneske. "Vår del" av dei 20 mill flyktningane blir då 11000. Men så kan vi trekkje i frå dei meir enn 228000 flyktningane vi alt har teke i mot, etterkomarane ikkje medrekna. Då blir konklusjonen at vi har teke ansvar for 217000 fleire enn vår rimelege del. Vi har m.a.o. alt teke i mot 21 gonger så mange som folketalet vårt tilseier, og minst fem gonger meir enn vi burde, viss vi tek omsyn til andre faktorar, som økonomisk evne, geografisk plassering, sjølvforsyning av mat, dyrka areal, kulturskilnader og ikkje minst økologi og klimaeffekt.


Gå til innlegget

Den politiske linja til avisa Vårt Land

Publisert 4 måneder siden

Sjefredaktør i Vårt Land, Alf Gjøsund, meiner avisa, politisk sett, står for det same i dag som ved starten i 1945. Er dette rett?

I kommentaren "Vårt Land og politikken" grunngjev Gjøsund sitt syn. Meininga var m.a. at avisa skulle "stille seg til tjeneste i alt arbeide for større sosial rettferdighet,  samtidig som den motarbeider alle former for kollektivisme som ikke lar  seg forene med det kristne menneskesyn". Men Vårt Land var også ei svært nasjonalsinna avis, naturleg nok ut frå jubelstemninga over attvunnen fred, fridom og sjølvstende rett etter krigen. Seinare har VL tona ned dette i takt med endringar i rådande ideologiar. 

Gjøsund held fram: "De tydeligste politiske signalene de siste tiårene har vært advarsler mot liberalisme og populisme." Dette er berre delvis rett, for kritikken har vore retta einsidig mot Frp, medan Venstre, som på mange måtar er like liberalistisk, har gått fri. Vårt Land har heller ikkje gitt noko godt svar på kva dei legg i 'populisme', som meir har hatt funksjon som skjellsord enn som politisk omgrep. Ole Jørgen Anfindsen har i fleire kommentarar til Gjøsund peika på dette og annan svak argumentasjon frå Vårt Land si side. 

Eg er verken overraska eller irritert over at avisa no støttar Hareide, som heller vil gå i regjering med venstresida enn med motsett fløy. Det har vel lege i korta lenge. Dessutan er ikkje Arbeidarpartiet lenger særleg sosialistisk og Høgre knapt nok konservativt. Dei politiske avstandane i norsk politikk, iallfall langs høgre-venstre aksen, er svært små.

Derimot har eg vore både skuffa og sint fordi Vårt Land ikkje strir med blanke våpen, men brukar i beste fall halvsanningar for å stille meiningsmotstandarar i eit dårleg lys. Avisa si tolkinga av omgrepa "godhetstyranni" og "gullstol", slik Listhaug har brukt dei, kan godt kallast direkte lygnaktig. 

I årevis har VL dessutan vore svært positiv, ikkje berre til muslimar, men til islam. Sjølv synest eg absolutt islam, særleg i den islamistiske varianten, er å rekne som ein "kollektivisme som ikke lar  seg forene med det kristne menneskesyn", som Vårt Land frå starten av skulle motarbeide. Dette har eg skrive om fleire gonger, m.a. her

Vårt Land har heller ikkje forstått konsekvensane av den innvandringspolitikken avisa har støtta gjennom alle år. På dette området er VL sjølv særs liberalistisk, noko som  avisa elles er i mot. Slik velvilje for kolonisering av landet ved innvandring av folk frå framande land, jamvel med annan ideologi og religion, var sjølvsagt heilt utenkjeleg i 1945. 

I 2015 spurde eg difor "Quo vadis, Vårt Land?" og "Gjev Vårt Land og media oss innsikt eller ideologi?" Siste månader har eg også skrive mange kommentarar til innlegg som VL-redaktørar og -medarbeidarar har lagt ut på Verdidebatt; sjå m.a. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 og 10. Nesten like mange har eg skrive til innlegg framheva av moderator eller frå fasta spaltistar i papiravisa. Felles for alle desse er at dei står for presis same synspunkt som Vårt Land. 

Vårt Land sine meiningar om norsk politikk og samfunnsliv får eg gratis presentert også av TV2 og i NRK sine mange kanalar. Vi abonnerer no difor på nynorskavisa Dag og Tid. Også der står fleirtalet av skribentane for same synet, men dei har iallfall nokre få journalistar og kommentatorar som nyanserer bildet. Dessutan kan ein supplere med internett og lese bøker sjølv, i staden for å lese om dei. 

Om Vårt Land vil endre seg, er ikkje godt å seie. Før eller seinare vil nok dei fleste måtte skifte syn for å realitetsorientere seg. Dagens leiarartikkel i avisa gav eit lite håp om at sjølv VL vil gjere det.

P.s. Eg måtte skrive dette som eit innlegg for å få søkbare lekkjer, for det fungerer ikkje for kommentarar med Firefox som nettlesar på min datamaskin.




Gå til innlegget

Mest leste

Lesetips

Les flere

Siste innlegg

Les flere