Mads Ripe

Alder:
  RSS

Om Mads

Følgere

Om enten eller.

Publisert nesten 3 år siden
Håkon Hovda – gå til den siterte teksten.
Jeg kan ikke se at troende krever at du tar et enten eller standpunkt? Påstanden vår er et Gud finnes. Din er at Gud ikke finnes. Din er ikke at du ikke vet, eller at du lurer. Du har bestemt deg for å velge å opponere mot mitt vitnesbyrd om eksistensen av Gud. Og dette påvirker mer enn mange vil innrømme deres livssyn

Syns det er interressant at du tar på deg å fortelle meg kva min påstand er, Er det noko du føler behov for, for å kunne fortsette debatten på dine premiss? For eg kan sei meg einig i at eg ikkje kan føre noko endelig og uomtvistelig bevis for at det ikkje fins ein gud. Det samme kan eg sei om haugfolk, bankeåndar, sasquatch og tannfeen. Viss nokon kjem fram med solide bevis for at desse eksisterer, som ikkje kan rasjonelt bestridast, så vil eg forandre min posisjon angåande dei. Det samme med gud/gudar. 

Kva ville forandre din posisjon? Kor går ein frå eit startpunkt i ein tradisjon der "Guds veier er uransakelige" regnast som eit godt argument? 

Kva angår ditt vitnesbyrd, anser eg det likeverdig med det frå nokon som hevdar å ha blitt bortført av romvesen, eller står i telepatisk kontakt med dei, eller nokon som kan fortelle at dei ser småfolket i augekroken, berre i eit glimt. Det finnest drøssevis av personlige vitnesbyrd, mange av dei strir mot kvarandre. Syns du at ein skal akseptere alle påstander frå personlig vitnesbyrd, eller syns du ein skal kreve litt meir belegg enn berre æresord?

Gå til kommentaren

Fordi at,,,

Publisert nesten 3 år siden
Håkon Hovda – gå til den siterte teksten.
Men hvorfor er ikke "Vet ikke", ikke et alternativ?

Her blir det ikkje spurt om en veit, men om ein aksepterer ein konkret påstand. Grunnen til at ein ikkje kan akseptere påstanden i eksempelet er nettopp at ein ikkje veit. Når ein derimot set fram ein positiv påstand, hevder ein å vite. Det neste steget vil då være for den som framset påstanden å vise korleis dei har komt til den kunnskapen ein hevdar å ha. 

Gå til kommentaren

Nåja..

Publisert nesten 3 år siden
Marianne Solli – gå til den siterte teksten.
. De snakker om mitokondriet til stammoren Eva, men mener da en helt ukjent kvinne, ikke Bibelens Eva, som levde flere tusener av år før Bibelens Eva. Og stamfaren Adam føres tilbake til ca 200.000 år siden, leser jeg. Spranget i år imellom genforskernes Adam og Eva og Bibelens, blir derfor temmelig lange tidsrom til både formering på anstendig vis og til visse orgier, som blir antydet i Aarseths innlegg.



Det rette er at det fantest  ikkje "to første menneske" Linja går ubroten tilbake 4 mrd år frå dei første livsformene oppsto. Vi veit ikkje heilt korleis dette skjedde. Å skulle sei når dei første menneskene oppstå med noko nøyaktighet, blir som å spør om kva dag og time du slutta å sjå ut som eit barn og begynte å sjå ut som ein vaksen. Vi kan sei veldig omtrenteleg når vi finn restar som er så forskjellige frå forgjengarane at vi kallar det ein ny art,  at den arten oppstod over ein periode imellom dei to tidspunkta. Nett som du kan sjå to bilder av deg sjølv og vite at mellom dei to bildene har det gått ein periode der du har vokst og forandra deg. Men kvar dag er du ikkje synlig forskjellig fra dagen før, eller dagen etter. (Om ein ser bort fra dramatiske hendelsar, sjølvsagt. I så måte er ikkje analogien lenger gyldig, sidan slike store forandringar ikkje skjer på gennivå over kun ein generasjon)

Gå til kommentaren

Om fravær av tro.

Publisert nesten 3 år siden

La oss sei her, at nokon sette foran deg ein stor bolle med erter og presenterte deg med påstanden; "Denne bollen inneheld et antall erter som er eit oddetall." Trur du på han? Du må svare ja eller nei. 

Det riktige svaret må bli nei. Ikkje fordi du trur det er eit partall, men fordi du ikkje kan godta påstanden uten vidare. Du har framvist fravær av tru på at påstanden er riktig. På samme måte er det med påstanden; "Det finnast ein Gud" Det er ein påstand som kun har to mulige svar, sant eller ikkje sant. Aksepterer du påstanden, viser du tru. Avviser du påstanden, viser du fravær av tru. Ønsker du som ein som aksepterer påstanden å overbevise den andre, er det din jobb å framlegge som eit minimum ein pålitelig metode å finne svaret på. 

I tilfellet med ertebollen vil ein akseptert metode være å telle ertene. Det gir eitt svar, som ein ikkje kan avvise på rasjonelt vis. 

Vennligst kom med ein tilsvarande metode for å påvise eksistensen av ein gud. Fram til det skjer, er fravær av tru den riktige responsen på påstanden. 

Gå til kommentaren

Frå en "heilt vanlig" sekulær forelder.

Publisert nesten 3 år siden

Takk for at dette blir tatt opp. Dette er ting eg sjølv har tenkt på når eg ser desse diskusjonane kvart år. Eg har ofte hatt lyst til å ta det opp, fordi eg syns at folk skal få vite om at når eg er imot skulegudstenester, så er det ikkje av noko hensyn til muslimar, men fordi mine barn ikkje skal behøve å oppleve at den skulen som skal overlevere kunnskap om den verden vi lever i, set sin autoritet bak det å delta i ein religiøs seremoni. Merk at her seier eg delta i. Å på eitt eller anna tidspunkt overvære slike, er noko anna. Dette klarer vi som foreldre utmerka godt å gjere sjølv. Vi nektar ikkje å delta i bryllup, dåp og begravelsar fordi vi er ueinige med andre. 

Skulen har ikkje som oppgave å drive trusopplæring, og skulegudstenesten bør fjernast. 

Gå til kommentaren

Lesetips

Les flere

Siste innlegg

Les flere