Vidar Sætre

2

KrF er eit religiøst parti

Publisert: 3. mai 2009

Kommentar til K. Mogård Bergem og T. Garthus sine innlegg:

Eg synest K. Mogård Bergem vurderer situasjonen godt; både at svært mange av veljarane er lite interessert i ekteskaplova, og at KrF har mange gode saker å kjempa for på område som miljø, familie, kamp mot fattigdom m.m.

Når det gjeld korleis ein bør ordleggja seg i ein politisk samanheng, er eg samd med han i at ein bør tenkja seg om.  Og me kan på ei side sørgja at det vart harde frontar i tilknytning til landsmøtet.  Men no er lufta reinsa, me veit kvar t.d. Knut Arild Hareide står.  Og for meg er hans etiske relativisme sjokkerande.  Når han uttalar at me ikkje bør driva gradering av folk sitt kjærleiksliv, gjev han si støtte til dei som seier at all livsførsel er ok.  Ein konsekvens av denne relativismen er at det kan vera greitt at folk stel, myrdar eller lyg.  Filosofien er at me ikkje skal gradera folk sine handlingar ... Ingenting skal vera synd lenger.  Det er umoralsk å døma personar, men det vil verta ein katastrofe for samfunnet om me sluttar å ta oppgjer med folk sine handlingar  (Politiet kan rett nok leggjast ned, men det spørs altså om det vil vera eit gode).

Politikarar bør som sagt vera gode diplomatar og bør unngå å provosera unødig.  Men samtidig både tenkja og kommunisera klårt.  Ein av dei som etter mi meining tenkjer uklårt, er Kjell Magne Bondevik.  Ifølgje han dreiar denne saka seg kun om god eller dårleg kommunikasjon.  Men denne saka dreiar seg veldig mykje om korleis ein vurderer homoseksuell oppførsel.   Vidare når han ønskjer at KrF skal "fornya" seg, er vel ingen usamde i det.  Men viss han med "fornying" meiner at det KRISTENdemokratiske partiet KrF ikkje lenger skal bry seg om kva som er sann kristen moral, då vert det ikkje rare kristen-substansen att i partiet.  Då vert KrF eit parti som vitnar falskt om kva dei vil byggja sin politikk på. 

Eg har lenge tenkt at KrF burde slutta å heita "Kristeleg" Folkeparti, eller noko tilvarande med "kristen" eller "kristeleg" i namnet og elles i retorikken.  Like eins med den "kristendemokratiske" ideologien, som partiet reklamerer med.  Kristennamnet viser til Jesus, og den som smykkar seg med Jesu-namnet, bør også leva slik Jesus levde.   I dette lys bør alle i partiet ha lydnaden mot Jesus som sin overordna lojalitet.  Men dette utelukkar at partiet går i den retninga som Dagfinn Høybråten no har signalisert, at også folk med annan religiøs tru inkl. ateistar, kan finna sin plass i KrF.  Høybråten drøymer om eit parti der alle "verdibevisste" veljarar finn sin plass.  No er "verdibevisst" eit svært ullent ord, for alle politiske retningar er medvitne sine verdiar.  Også kva som kan kallast kristne verdiar, er ikkje nødvendigvis opplagt.   Difor bør eitkvart politisk parti konkretisera kva for verdiar dei vil byggja samfunnet med.  Etter mi meining er det gode grunnar for at KrF bør slutta å kalla sine verdiar for "kristne" og finna seg eit nytt religionsnøytralt namn, for dermed å bidra til å reinska ut den retorikken som tydelegvis lett kan oppfattast som ei samanblanding av politikk og religion. 

Når det er sagt, er trua på Jesus like fullt relevant også i politikken.  Og politiske område som vern av livet/ likt menneskeverd for alle, kva for familietype som skal vera retningsgjevande for samfunnet, korleis religion og livssyn vert handsama i skulen; dette som er svært viktig for kva verdiar me gjev borna - alt dette er ikkje likegyldigt for Jesus.  Vidare er forvaltninga av flora og fauna også eit politisk område som er viktig for Jesus.  Men som sagt, eg synest me heller enn å ta ordet "kristne verdiar" for ofte i vår munn, heller bør demonstrera gjennom vår politiske innsats at Jesus er vår Herre.  Og når me vil ta vare på dei verdiane som mange av oss er overtydde om er sanne kristne verdiar, inn på den politiske arenaen, bør me omorganisera dagens KrF, inkl å skifta namn, slik at desse verdiane vert nedfelte i ei slags politisk grunnlov, utan at me spesifiserer at nettopp dette er dei kristne verdiane.  Dette handlar om kommunikasjon; at me lærer oss å kommunisera til veljarar med ulik religiøs ståstad, utan at me brukar eit "ka'anans språk"  - samtidig som me ikkje går på kompromiss med våre overtydingar om kva som er Jesu vilje i politikken. 

Bli med i debatten!

Du kan svare på innlegget ved å skrive et selvstendig debattinnlegg. Vårt Lands debattredaksjon vurderer alle innsendte tekster opp mot Verdidebatts retningslinjer.
Vennlig hilsen Berit Aalborg, politisk redaktør Vårt Land

Skriv innlegg

Mest leste siste måned

Noen bør skamme seg
av
Espen Ottosen
24 dager siden / 5630 visninger
Kreftens krigsmetaforer
av
Aud Irene Svartvasmo
22 dager siden / 3747 visninger
Ingen skal leve med skam
av
Tor Håkon Eiken
23 dager siden / 1353 visninger
Nå må vi stå sammen
av
Berit Hustad Nilsen
18 dager siden / 1251 visninger
Småprathelvetet
av
Ann Kristin van Zijp Nilsen
9 dager siden / 1223 visninger
Smiths Venner på ville veier.
av
Gerard Oord
8 dager siden / 1157 visninger
HVILKEN ELEFANT?
av
Rikke Grevstad Kopperstad
7 dager siden / 1147 visninger
Skal vi forby det vi ikke liker?
av
Paul Leer-Salvesen
18 dager siden / 1131 visninger

Lesetips

Les flere

Siste innlegg

Les flere