Harald Myklebust

Høgskulelektor
4

Eit radikalt parti

Det er færre som fylkar seg om Guds Ord. Vekkingslivet er svekka. Dette kan ikkje politiske parti gjere noko med.

Publisert: 12. apr 2018  /  63 visninger.

Magne Roland har eit kritisk blikk på stoda i KrF i dag, som eit «uforutsigbart og vinglete (parti) som ingen vet hva finner på i morgen» (Vårt Land, 4. april). I ingressen seier han at likevel har han bruk for KrF, om det er villig til å velge side i norsk politikk.

Subsidaritetsprinsippet. Roland har fleire interessante
vurderingar, som eg ikkje her kan gå nærare inn på, men utfordre han på nokre punkt. For det første: Kvar er det KrF har fråvike sitt subsidaritetsprinsipp, eit prinsipp som har vore, og er grunnleggande for KrFs politiske liv?

For det andre: KrF gjekk til val for eit borgarleg
regjeringssamarbeid med Erna Solberg som statsminister. Vi veit korleis det gjekk: Ho valde Frp, og ville ikkje prøve eingong ei sentrum-Høgre-regjering.

For det tredje: Ja, den bioteknologiske utviklinga i samfunnet, og i politikken generelt, treng meir enn nokon sinne eit kristent ide-forankra parti «i førersete». Eg greier ikkje å sjå, Roland: Kvar har KrF svikta?

Når så dette er sagt, vil eg nemne to uromoment: Det er færre som fylkar seg om Guds Ord. Vekkingslivet er svekka. Dette kan ikkje politiske parti gjere noko med. Men gudstenestelivet, forsamlingane og bedehuslivet må fornyast innanifrå.

Her kan verdimedvitne borgarar finne styrke til
aktivt samfunnsliv, også politisk, til å gjere partia merksame på kva menneske-, kultur- og samfunnsliv ein vil skal prege folket vårt. I dette ligg òg korleis vi forvaltar alle goda våre, ikkje i pur egoisme, men i det å dele med alle dei verdiane vi har, i gjensidig respekt.

Asylinstituttet. Dette må vi kunne forvalte slik at dei som vert drivne bort frå sine land av autoritære regimer, terror, krig og svolt, kan kjenne seg forstått, verdsatt - og velkomne, trass i at ein stor del av dei har andre religiøse referansar enn våre. Så får vi utruste dei som tek imot slike ved grensa, at dei som prøver seg utan grunn vert stogga, men at dei som treng oss opplever opne hender, og samstundes vise at vi har ein identitet som nasjon, som har hatt og vil ta vare på våre kristne-humanistiske verdiar.

Harald Myklebust

styremedlem i Åsane KrF

Bli med i debatten!

Du kan svare på innlegget ved å skrive et selvstendig debattinnlegg. Vårt Lands debattredaksjon vurderer alle innsendte tekster opp mot Verdidebatts retningslinjer.
Vennlig hilsen Alf Gjøsund, religions- og debattredaktør Vårt Land

Skriv innlegg
Kommentar #1

Daniel Krussand

15 innlegg  2003 kommentarer

Sier 3% - partiet?

Publisert 12 måneder siden
Harald Myklebust. Gå til den siterte teksten.
Ho valde Frp, og ville ikkje prøve eingong ei sentrum-Høgre-regjering.

Selvsagt valgte hun FrP, de var jo allerede i regjering sammen!

FrP er da også et tydelig parti.  Det har Venstre forstått.  Trine skryter nå til og med deres raushet, de tre damene har lært kommunikasjonens kunst.

Nei, KrF må nok vente tre år, så får vi se.

Kommentar #2

Harald Myklebust

4 innlegg  1 kommentarer

Publisert 11 måneder siden

Krussand: Eit tydeleg FrP ? Det er nett det som er saka, - og det i for mange saker som KrF ikkje vil eller kan identifisere seg med. Sjølv Erna må svelgje kameler for å takle partiet, - ikkje berre i saker, men i FrPs retorikk, som ho ved fleire høve har distansert seg ifrå. Eller kva skal ein seie til statsrådar som audmjuker sin regjeringssjef med sine statsrådar ? At Venstre, i panikk over å kome under sperregrensa, likevel ville tilpasse seg FrP, som var vel så harde i sine uttrykk over FrPs politikk og retorikk, det er heilt utruleg. KrF har det vanskeleg å kome tilrette med dette" 2-regjerings"-alternativa, fordi sentrum - vippepunktet, no er redusert til berre eitt parti, KrF. Sp har gåtttil venstresida, og Venstre til høgresida. Vi er i ferd med å misse mangfaldet i eit levande demokrati.... Så får vi sjå korleis KrF maktar å vise sine politiske kvalitetar i sin vippeposisjon. 3 år i politikken er lang tid. Partiet kan reise seg att dersom ein maktar å få profilert sin eigenart på ein tydeleg måte.

Mest leste siste måned

Ditt ubotferdige hjerte
av
Håvard Nyhus
28 dager siden / 2706 visninger
Uten skam
av
Liv Osnes Dalbakken
17 dager siden / 2536 visninger
Før døden skiller oss ad
av
Ingrid Nyhus
10 dager siden / 2344 visninger
Kristen gutt-syndromet
av
Merete Thomassen
4 dager siden / 2192 visninger
#metoo og oss selv
av
Berit Hustad Nilsen
6 dager siden / 1539 visninger
En journalistisk dødssynd
av
Vårt Land
3 dager siden / 1216 visninger

Lesetips

Les flere

Siste innlegg

Les flere