Leif Halvard Silli

69

Du er kristen. Men er du religiøs?

Er du religiøs? Eller du kristen? For «aktive» kristne har spørsmålet «er du religiøs» ein heilt annan klang enn spørsmålet «er du kristen». Men kva spørsmål er det mest kristelege?

Publisert: 3. mai 2014

Det er så klart ikkje sikkert at at den som er religøs er kristen — han eller ho kan t.d. vera buddhist. Eller hindu.

Men opp igjennom 1900-talet og fram til i dag, har spørsmålet «Er du religiøs?» ofte vorte retta til personar som var (eller såg ut som om dei kunne vera) «aktive kristne». Spørsmålstillaren har altså helst vore ein meir eller mindre passiv kristen.

Lat meg retta spørsmålet til meg sjølv. Er eg religiøs? Eller er eg kristen?

Svaret er at eg er kristen. Men eg skulle gjerne vore meir religiøs. Eg går sjeldan i kyrkja (les: to gonger i året). Eg bed sjeldan morgon- og kveldsbøn. Sjeldan les eg i Bibelen – eller om dei heilage. (Eg er har nokon gode sider òg: bøn for maten.)

Er det betre å vera kristen enn å vera religiøs?

Svar: I ein kristen samanheng er det uråd å vera religiøs utan å vera kristen. Difor er det betre å vera religiøs enn å berre vera kristen.

Eg mistenkjer at i ein norsk-luthersk samanheng vert «religiøs» tolka som «gjerningar». Gjerningskristendom. Det er noko ytre.

Men kva ligg det eigenleg i spørsmålet «er du religiøs»? Eg tenkjer meg at det i dette spørsmålet ligg at spørsmålsstillaren reknar seg som kristen, men ikkje som religiøs.

På den måten er det eit mykje meir kristeleg spørsmål enn spørsmålet «Er du kristen?». Eller kva slag teologi er det du gjekv utrykk for dersom du støyter på Maria, som vart døypt som lita, og som ikkje har teke avstand frå trua si, og du stiller henne spørsmålet «er du kristen»?

Du kunne òg ha spurd «Er du framleis kristen?» Det kunne vore eit meiningsfullt spørsmål dersom du var uviss på svaret. Men kor ofte er det det ein lurer på?

Spørsmålet «Er du religiøs» impliserer at «me er i same båt, du og eg, men gjerne tek du trua på strørre alvor enn eg?»

På den måten er eg ikkje i tvil om at det, når du – ein kristen – snakkar med ein medkristen, då er det betre å spørja vedkomande om ho er religiøs enn å spørja om ho er kristen. Stutt sagt fordi spørsmålet «Er du kristen?» er eit mistenksamt sprørsmål. Medan «Er du religiøs?» er eit ettertenksamt spørsmål. Og det er eit spørsmål du kan retta du kan retta like mykje til deg sjølv som til den andre.

Bli med i debatten!

Du kan svare på innlegget ved å skrive et selvstendig debattinnlegg. Vårt Lands debattredaksjon vurderer alle innsendte tekster opp mot Verdidebatts retningslinjer.
Vennlig hilsen Berit Aalborg, politisk redaktør Vårt Land

Skriv innlegg
Kommentar #1

Rune Staven

402 innlegg  12111 kommentarer

Publisert nesten 6 år siden
Leif Halvard Silli. Gå til den siterte teksten.
På den måten er eg ikkje i tvil om at det, når du – ein kristen – snakkar med ein medkristen, då er det betre å spørja vedkomande om ho er religiøs enn å spørja om ho er kristen. Stutt sagt fordi spørsmålet «Er du kristen?» er eit mistenksamt sprørsmål. Medan «Er du religiøs?» er eit ettertenksamt spørsmål. Og det er eit spørsmål du kan retta du kan retta like mykje til deg sjølv som til den andre.

Hei Leif

Både det å være kristen å kalle seg religiøs, kan bety mye for den enkelte, for mange sier de er religiøse, men i hvilken form er et annet spørsmål, på lik linje med mange som kaller seg for kristne, og ikke er det. Da er det bedre å spørre om de er en Jesu følger.

mvh

Rune

Kommentar #2

Tor Albertsen

63 innlegg  597 kommentarer

Udefinerbart

Publisert nesten 6 år siden

Kristen mener jeg oppleves av de fleste som en presis betegnelse, mens troende og religiøs kan tolkes i hytt og pine.

Slik religiøs brukes av debattanter i Verdidebatt, menes det som oftest kristen. I nettdaten EliteSingles om deltakeres religion bruker mange evangelisk, men like mange troende, men ikke religiøs. Sistnevnte kan ikke bety annet enn en ullent syn på at et eller annet guddommelig må det i alle fall være som passer på mennesket. De som mer definert har en annen religiøst retning enn de vanlige, krysser av på Annet.

Det har også betydning i hvilken sammenheng og hvem som bruker begrepene kristen eller religiøs. Sistnevnte er i alle fall så udefinerbart og misbrukt og til de grader upresist at når det brukes vet jeg at dobbelkommunikasjon er godt i gang. Velg og vrak: Er det religiøsitet at følelser (av alle varianter), evner, intelligens, empati, behov, meninger, sinn, overbevisning eller forklaringer blir forstått og trodd å ha sammenheng med Guds nærvær? Må man være religiøs av natur for å være slik? Og som vi vet: Jo mer dobbelkommunikasjon som brukes, jo større sjanser har det udefinerbare til å vinne seier. 

Mest leste siste måned

Guds fravær
av
Geir Tryggve Hellemo
16 dager siden / 1202 visninger
Ja vel, gamlis
av
Heidi Terese Vangen
22 dager siden / 1201 visninger
Det vi ikke ser
av
Magne Nylenna
8 dager siden / 845 visninger
Hjemmesentrert kirke
av
Joanna Bjerga
4 dager siden / 805 visninger
Biskop Byfugliens merkelige avskjedsreplikk
av
Roald Iversen
rundt 2 måneder siden / 620 visninger
Humanismens hellige skrifter
av
Didrik Søderlind
nesten 2 år siden / 580 visninger

Lesetips

Les flere

Siste innlegg

Les flere