Jostein Sandsmark

Alder: 81
  RSS

Om Jostein

Pensjonert adjunkt på Geilo. Les først debattsidene i VL og Dagen.
Fødd 1936

Følgere

Fordekt rasisme

Publisert rundt 1 måned siden - 341 visninger

 Det er ei stor gruppe som trur seg å vera dei mest menneskevenlege og godhjarta av alle. Dei soknar til den sosialistiske leir og kler seg med honnørord som solidaritet, toleranse og antirasisme.

 Dette gjer seg utslag i haldningar som fører til utsegner som: «Det er feigt å slå lillesøstra di!». «Uproporsjonal krigføring». «Stå opp for dei undertrykte!»

I praksis fører dette til ei stakkarsleggjering av visse grupperingar. Alle som vert diskriminerte på grunn av hudfarge, seksuell legning, - minoritetar i språk eller religion, taparane -  eller dei som har urfolkopphav – blir omfamna som om dei treng spesiell omsorg.

 Men den varme omsorga er eigentleg hovmod, - fordekt rasisme: – eit utslag av nedvurdering av dei som menneske, ei stakkarsleggjering, og  ansvarsfråskriving som gjer dei til klientar – «oktoberbarn»  som ikkje kan ivareta seg sjølve eller kan stillast krav til – ei umyndiggjering.

 Desse «stakkarane» blir imøtekomne med særordningar som inneber at dei enkelt får statsborgarskap med sosiale ytingar som andre må stå lenge bak i køen for å oppnå.

Det mest talande dømet er frå Sverige der ein muslim med fire koner fekk av Stokholm by tildelt fire husvere til 13,4 millionar.

 Mange i denne leiren kallar seg «kristensosialistar». Men det er urett. Det går an å vera litt kristen og litt sosialist, men det går ikkje å vera heilhjarta det eine og det andre, fordi desse åndsretningane har kvar sin guddom som utelukkar kvarandre. Solialismen trur på mennesket, humanismen, forfektar livssynsnøytralitet og hyller «menneskeverdet».

 Menneskeverdet. I sosialistleiren har definisjonen vore diffus etter at dei distanserte seg frå den kristne definisjonen. Men ein presteutdanna representant frå 68 generasjonen fann fram til den forløysande formelen. Ja, han var ordinert til biskop i den tolerante og lågterskla giskekyrkja på den tid og var premissleverandør for den framstormande homorørsla. Han sa: «Den homofiles identitet er hans Menneskeverd». Alle i sosialistleiren jubla, og halve Dnk applauderte. Og sjølv om utsegna var heilt absurd, og sto steilt i mot det kristne synet og kyrkjelæra – vart definisjonen omfamna av alle sekulære og flesteparten i Dnk og gjort til premiss for tenkninga både sekulært og i homofiliteologien.

Å diskriminera homofile vart dermed ei grov krenking av «menneskeverdet». 

Det kristne synet går tilbake til skapinga som seier at mennesket er skapt i Guds bilete. Det får eigenvilje, blir ansvarleggjort og får æveperspektiv.  Det hevar mennesket opp frå sosialismens umyndiggjering og ansvarsfråskriving – sidan det der er eit produkt av av og miljø, - og blir som det det blir i den evolusjonistiske prosessen som styrer alt. Mennesket er som dyra – dei kan ikkje for at dei er som dei er –  ein kan ikkje leggja moralske krav på dyr.

 Sosialismen tek bort ansvarsbøra/gåva – den frie viljen, og let omstende/omgjevingane bera skulda for livsførsla og livslagnaden.

Sosialismen blir dermed ei krenking av menneskeverdet – gudsbiletet som me er skapte med.

 Så skjer det uventa og irrasjonelle at i løpet av ein generasjon snur sosialistane om på hælen og omfamnar ein ideologi som er i sterk motsetnad til det meste av det dei har kjempa for: Liberaliteten når det gjeld menneskerettar, demokrati, religionsutøving, kvinnesyn, ekteskapsform, abortsyn og  «de homofiles rettigheter».

Islam med si kvinneundertrykking, grove krenking av vestleg definerte menneskerettar, totalitære religionsutøving og forkvakla kunst/kultursyn, – alt dette vert slukt rått og motteke med forståing og aksept.

Kva er det som har skjedd? Er det ei heilomvending, eller har desse haldningane ligge latente og nå kome fram i dagen som ei mognande frukt i innhausningstid?

Har sosialismen segla under falskt flagg, eller late vera å heisa sitt sanne merke?

 

 

Gå til innlegget

Guds kalender

Publisert rundt 2 måneder siden - 676 visninger

Den siste dag

Tida si avrivningsblokk kjem snart til den datolappen der det står: DEN SISTE DAG. Kor lang den blir er uvisst, men det er mykje som skal skje. Det er utskiljing og vegdeling til frelse og fortaping, dom og død og det siste oppgjeret med synd og vondskap.

 Men så kjem den myndige engelen (Op 10,6) som flerrar av den siste lappen og ropar ut: «TIDA ER ENDT!»

Bakom opnar det seg ei dør inn til det tilveret som kallast ÆVA. Gjennom den togar alle dei frelste inn til den sæla som Gud har stelt i stand, og som først nå blir openberra i all sin herlegdom.

Så langt er me vel alle sameinte, men tradisjonen og kyrkjelæra legg til eit hendingsforløp for dei usæle ut frå bibelorda me finn i Op 14,11 om «Røyken frå pinsla deira stig opp i all æve, og dei har ikkje ro natt eller dag …», - og andre ord: «der ormen aldri døyr», og «elden som aldri sloknar», - «til evig pine».

 Dette ser eintydig ut, men korleis skal ein sameina desse utsegnene med det som står i Op 18,10 og 16 – at «Babylon vert øydelagd på EIN TIME»?   Eller 18,8: «På EIN dag skal ho bli OPPBREND med eld».   (kva er att av det som er oppbrent?)

Vidare: Dagtalet må nødvendigvis vera slutt etter den SISTE DAG, - og: «det skal ikkje vera natt eller dag meir», - for «TIDA ER ENDT!» - (Op, 10,6)

 Må me ikkje sjå og erkjenna at alle desse motstridande sitata er FORKYNNANDE BILETSPRÅK som ikkje kan myntast ut i konkrete handlingar og fysiske tilstandar?

 Op 20,14: «Så vart døden og dødsriket kasta i eldsjøen – og eldsjøen er den andre døden».

(kven «overlever» den?)    Er ikkje den andre Død nettopp realisasjonen av den ENDELEGE, ugjenkallelege, definitive utsletting ? «…ei evig fortaping borte frå Herren åsyn og hans herlegdom og makt» - som Paulus uttrykkjer det?  (2. Tess 1,9)

 Og kva med alle orda frå Job 20,7-8-9, Salme 37,20 – 92,8 som nettopp fortel om ein SLUTT, ei TIDLØYSE, eit OPPHØYR, ei TILINKJESGJERING?

Ordlyden i Op 14,11 kan ikkje åleine nulla ut alle desse motstridande orda som her er nemnde.

 Det finst ei frelse som fører til eit EVIG LIV, og ei fortaping av dette umissande LIVET. Men berre dei som er ikledd udøyelegdom får OPP-LEVA dette.   (1. Kor 15, 50-55)

Dei fortapte blir ikkje ikledd udøyelegdom., men må lida den EVIGE (ugjenkallelege) død, – borte for TID og ÆVE.

 

Gå til innlegget

Åndsfylte manifestasjonar

Publisert 2 måneder siden - 450 visninger

I karismatiske storsamlingar skjer ekstraordinære ting. Det er ikkje ubibelsk med ekstatisk lovprising eller lækjing av sjukdomar og plager - tvert om.

 

Men eg såg nett ei liste på 21 punkt der det var peika på kva ein skulle vera vaken for.  For det er ikkje alltid Den heilage Ande som syner seg – men ureine, forføreriske ånder som er på ferde.

 

 Det vart peika på at religiøse ytringar i hinduistiske miljø var påfallande like, - dei hadde tilmed sine eigne namn.  Det var falling, gråt og lått, skriking med spasmer og kravling rundt på alle fire – velkjende ytringar ved ureine vonde ånders verk blant folk som er forgjorde.

 Når eg er vitne til slik møtekultur blir eg alt anna enn riven med. Eg observerer og blir meir og meir kald innvendig. Det synest for meg å vera effektmakeri, show, kjensler og lite av ånd – den ånd som eg søkjer på eit kristent møte.

Ein kan minnast profeten som skulle møta Gud i øydemarka: Gud var korkje i tora eller i stormen, men i stilla. Men her er det lite av den.

 

 Bibelen spår at det skal koma store villfaringar mellom oss kristne. Kva anna enn dette tvilsame åndsveret kan det vera - som breier seg utover? Kva vil leiarane for denne rørsla ellers peika på som forførande åndmakter i vår tid?

Det er nokså sikkert at det ikkje er Den heilage Ande som kastar folk i bakken og let dei oppføra seg som ville dyr og åndsbesette folk – så det er uforståeleg at gode kristne som ein har tiltru til seier seg å verta   velsigna og oppbygde i si ånd – (si sjel?)  av det dei ser, høyrer og er med på.  Og det vert hevda at Guds rike breier seg utover, -  at folk vert friske og frelste i hopetal….?

 

Eit spørsmål til melder seg: Kan det vera at Guds Ande også  kan vera tilstades på slike samlingar og gjera sin verknad – mellom alle desse tvilsame åndene?

 

 

 

Gå til innlegget

Spørsmål til Kirkerådet.

Publisert 3 måneder siden - 336 visninger

I ny utgave av Katekisma - hvordan skal det 4. budet lyde?

"Du skal hedre din far eller medmor og mor, - så det kan gå deg vel..."

"Du skal hedre din donorfar, medmor og mor, - så det kan gå deg vel..."

Dette blir vel vanskelig?

Gå til innlegget

Lesetips

Les flere

Siste innlegg

Les flere

Siste kommentarer

Runar Foss Sjåstad kommenterte på
Ser du ulven?
1 minutt siden / 7927 visninger
Runar Foss Sjåstad kommenterte på
Ser du ulven?
7 minutter siden / 7927 visninger
Runar Foss Sjåstad kommenterte på
Ser du ulven?
16 minutter siden / 7927 visninger
Tore Danielsen kommenterte på
9. April vil aldri skje igjen!
24 minutter siden / 481 visninger
Jostein Sandsmark kommenterte på
Ser du ulven?
27 minutter siden / 7927 visninger
Jostein Sandsmark kommenterte på
Ser du ulven?
30 minutter siden / 7927 visninger
Gjermund Frøland kommenterte på
Ser du ulven?
34 minutter siden / 7927 visninger
Gjermund Frøland kommenterte på
Ser du ulven?
38 minutter siden / 7927 visninger
Jostein Sandsmark kommenterte på
Ser du ulven?
41 minutter siden / 7927 visninger
Runar Foss Sjåstad kommenterte på
Ser du ulven?
42 minutter siden / 7927 visninger
Jostein Sandsmark kommenterte på
Ser du ulven?
rundt 1 time siden / 7927 visninger
Runar Foss Sjåstad kommenterte på
Ser du ulven?
rundt 1 time siden / 7927 visninger
Les flere